ولادت امام جواد علیه السلام
ولادت حضرت امام محمد تقی علیه السلام ( جواد الائمه ) مبارک باد .
آری
! با تولد این دردانه ، ثامن الحجج و گوهر گران بهای هستی حضرت رضا (ع)
فرمودند :« این مولودی است که برای شیعیان ما با برکت تر از او زاده نشده
است .»
و امام به مناسبت های مختلف از فرزند ارجمند خود با این
عنوان یاد می کردند و این موضوع و جمله در میان شیعیان و یاران امام رضا
(ع) معروف بوده است چرا که تولد حضرت در شرایطی بود که حضرت رضا (ع) در
تعیین جانشین خود و معرفی امام بعدی با مشکلاتی رو به رو بودند .
از
یک طرف بعد از شهادت امام کاظم (ع) گروهی که به واقفیه معروف شدند
براساس انگیزه های مادی ، امامت امام رضا (ع) را انکار کردند و از سوی دیگر
امام رضا (ع) تا حدود چهل و هفت سالگی دارای فرزند نشده بودند و چون
احادیث رسیده از پیامبر حاکی بود که امامان دوازده نفرند که نه نفر آنان از
نسل امام حسین خواهند بود با فقدان فرزند برای امام رضا (ع) هم امامت
خود آن حضرت و هم تداوم امامت را زیر سوال می بردند .
گروه واقفیه این موضوع را دستاویز قرار داد و حضرت رضا (ع) را متهم به عقیمی و امامت ایشان را انکار می کردند .
تولد حضرت جواد الائمه (ع) به این سمپاشی ها خاتمه داد و موضع امام و
شیعیان را تقویت کرد و این یکی از دلایل علاقه بی حد و حصر امام به فرزند
دلبند خویش است و دوستداران و شیعیان با درک ، پس از عرض ارادت به پیشگاه
پدر برای وصول به حاجت های دنیوی و اخروی و بهره مندی از سفره ی اکرام
رضوی جواد الائمه را واسطه قرار داده ؛
امامی که همانند حضرت عیسی (ع)
و حضرت یحیی (ع) در کودکی علم و حکمت را دریافت نمود و از کودکی جواب
گوی محبین و دوستداران بود و در صغر سن که عهده دار عهد و پیمان الهی
گردید از علم لدنی و موهبت خدادادی او قاضی القضات مات گردید و در
مناظره با دانشمندان برجسته ی عصر خود پیروز و موفق و آنان حیران و
سرگردان و دوستان و یاران از مکتبش بهره مند و از پرسش و پاسخ های او
راضی و شادمان شدند .
در این برهه از زمان که از حضور ظاهری و مادی ،
مظهر جود و سخا و علم و حکمت و وفا بی بهره ایم علاوه بر این که شیفته ی
صحن و سرای ملکوتی اش هستیم باید بیش از بیش شیفته و عالم و عامل به
گفتار این امام همام باشیم تا ازنور امامتش و جود و سخایش ما نیز بهره
مند گردیم .
از فرمایشات گهربار حضرت امام محمد بن علی التقی (ع) : « توسد الصبر و خالف الهوی و ارفض الشهوات »؛
صبر را تکیه گاه خود کن و با هوس مخالفت نما و خواهش های دل را دور انداز.
منبع تبیان
